เกมช่วงกลางที่เลเวล 20-40
สำหรับผม เลเวล 20 คือช่วงที่เกมปล่อยมือจากเรา และเริ่มสนุกจริงจัง คุณผ่านช่วงสอนเล่นมาแล้ว มีกำแพงไม่กี่ด่าน มีทหารชุดแรก และตอนนี้แหละที่จะเห็นว่าคุณเล่นเป็นจริง ๆ หรือแค่คลิกไปเรื่อย ผมเองผ่านช่วงนี้มาหลายรอบ และทุกครั้งก็เสียทหารหรือทรัพยากรไปโดยใช่เหตุ เลยเอามาสรุปไว้ตรงนี้ว่าอะไรคือจุดชี้เป็นชี้ตายจริง ๆ ของเกมช่วงกลาง
อันดับแรกคือพันธมิตร อย่างอื่นรอได้
ผมตั้งใจเอาข้อนี้ไว้เป็นอันดับแรก ถ้าคุณยังไม่อยู่ในพันธมิตรไหนเลย ปิดคู่มือนี้แล้วไปสมัครเข้าพันธมิตรได้เลย พูดจริง ๆ นะ ผู้เล่นเดี่ยวในเกมช่วงกลางก็เหมือนหมาป่าที่ไม่มีฝูง
พันธมิตรให้อะไรคุณบ้าง กำลังเสริมเวลาโดนโจมตี โบนัสรายวันจากอาคารพันธมิตร สิทธิ์เข้าถึงอาคารแปลงทรัพยากร ซึ่งเป็นอาคารพันธมิตรที่เอาทรัพยากรส่วนเกินไปแลกกับอีกชนิดที่คุณขาดอยู่พอดี และที่สำคัญที่สุดคือคนที่จะแนะนำคุณได้เร็วกว่าวิกิไหน ๆ รวมถึงอันนี้ด้วย
แต่อย่าเพิ่งรีบเข้าพันธมิตรแรกที่ชวนคุณ ตอนเริ่มเล่นผมทำแบบนั้นแล้วไปติดอยู่ในกลุ่มที่แชทเงียบทั้งอาทิตย์ ลองดูความเคลื่อนไหวก่อน ติดตามแชทพันธมิตรสักสองสามวัน พันธมิตรที่ดีจะมีผู้นำที่กระตือรือร้น จัดอีเวนต์พันธมิตรอยู่เสมอ และเมื่อสัญญาณเตือนภัยดังขึ้น จะมีคนส่งกำลังเสริมมาช่วยป้องกันให้คุณ ส่วนพันธมิตรที่ตายแล้วกับแชทที่เงียบกริบ ให้คุณได้แค่ชื่อพันธมิตรต่อท้ายปราสาทเท่านั้น
พอเข้าไปแล้วก็ต้องมีส่วนร่วมจริง ๆ ส่งกำลังเสริมให้เพื่อนร่วมพันธมิตร ไปรบในสงครามพันธมิตร และที่สำคัญที่สุดคือถามเมื่อไม่รู้ ผู้เล่นเก๋า ๆ ส่วนใหญ่ยินดีบอกว่าควรอัปเกรดค่ายทหารเลเวลต่อไปตรงไหน หรือจะจัดแนวป้องกันให้เหมาะกับเลเวลคุณยังไง เรื่องนี้ช่วยผมประหยัดเวลาไปหลายสัปดาห์ที่จะต้องผิดพลาดเอง และมันจะช่วยคุณแบบเดียวกัน
ถึงเวลาไหนที่ควรเลิกสร้างอย่างเดียวแล้วเริ่มออกโจมตี
ก่อนเลเวล 20 คนส่วนใหญ่ก็แค่คลิกสร้างอาคารแล้วเก็บทรัพยากรไปเรื่อย ๆ ไม่ผิดอะไร ผมก็ทำแบบนั้นมาก่อน แต่ตอนนี้ต้องเปลี่ยนแล้ว กฎของผมง่ายมาก พอผลิตไม้ หิน และอาหารได้เสถียร แล้วโกดังเต็มจนเกือบล้นอยู่เรื่อย ๆ ก็ถึงเวลาส่งกองทัพออกไปได้แล้ว ของที่ล้นออกจากโกดังก็คือของที่เสียเปล่า
เริ่มจากบารอนที่กระจายอยู่บนแผนที่ก่อน พวกนี้คือค่าย NPC ที่ให้คุณลองทดสอบรูปแบบการโจมตีได้อย่างสบายใจโดยไม่ต้องกลัวการตอบโต้ ส่งหน่วยสอดแนมไปก่อน อ่านรายงานการสอดแนม แล้วค่อยจัดกองทัพตามแนวป้องกันที่เจอ การรบใน GGE แบ่งเป็นแนวหน้า (กำแพงด้านหน้าและประตู) กับปีกซ้ายและปีกขวา ในฐานะผู้โจมตี คุณเป็นคนเลือกว่าจะตีตรงไหน แล้วก็อัดหน่วยทหารลงไปในทิศทางนั้น
ตรงนี้แหละที่ผมโดนเจ็บตัวหนักตอนเริ่มเล่น ผมไม่สนใจว่าบารอนวางกำลังป้องกันหนาแน่นด้านไหน อัดทุกอย่างเข้าไปที่แนวหน้าซึ่งดันเป็นจุดที่เขาตั้งกำลังหลักไว้พอดี สุดท้ายทหารกลับบ้านมาเหลือแค่ครึ่งเดียว ตั้งแต่นั้นผมอ่านรายงานสองรอบทุกครั้ง ดูว่าบารอนมีช่องโหว่ตรงไหนแล้วส่งกำลังโจมตีไปทางนั้น
ตอนตีบารอนช่วงแรก ๆ ให้เน้นหน่วยประชิดตัวเป็นหลัก เสริมด้วยหน่วยระยะไกลอีกเล็กน้อย และที่สำคัญคือใส่แม่ทัพที่มีโบนัสโจมตีไปด้วย ผมว่าแม่ทัพแบบนี้ช่วยได้มากกว่าทหารเพิ่มอีกยี่สิบนายเสียอีก อย่าเพิ่งเอาหน่วยล้อมเมืองเข้าไปด้วยจนกว่ารายงานจะบอกว่าไม่มีหอคอยกับหม้อน้ำมันเดือดรออยู่
อีกเรื่องหนึ่ง อย่ารีบกระโดดเข้าใส่ผู้เล่นคนอื่นทันที การโจมตีคู่แข่งที่เป็นคนจริง ๆ จะทำให้คุณเสี่ยงโดนตอบโต้ และที่เลเวล 20 ถึง 30 คุณยังไม่มีแนวป้องกันพอที่จะรับมือกับผู้เล่นเก๋าที่โมโหพร้อมกองทัพประสบการณ์สูงได้หรอก บารอนให้ทั้งประสบการณ์ ทรัพยากร และคะแนนความสำเร็จ แถมไม่มีใครมาเผาปราสาทคุณเพราะเรื่องนี้ด้วย ผมรู้ว่ามันน่าลองกับเพื่อนบ้าน แต่รอก่อนดีกว่า
ควรอัปเกรดอะไรก่อนเป็นอันดับแรก
ในเกมช่วงกลาง คุณไม่มีทรัพยากรพอที่จะอัปเกรดทุกอย่างพร้อมกันหรอก ต้องเลือก ผมให้ความสำคัญกับสามอย่างนี้ก่อนคืออาคารผลิต (โรงเลื่อย เหมืองหิน ฟาร์ม) โกดัง และค่ายทหารพร้อมลานฝึก การผลิตคือเชื้อเพลิงของทุกอย่าง โกดังช่วยยกเพดานว่าคุณเก็บได้เท่าไร แถมยังช่วยปกป้องทรัพยากรส่วนหนึ่งไม่ให้โดนปล้นไปด้วย ส่วนค่ายทหารช่วยปลดล็อกการฝึกที่ดีขึ้นและเร็วขึ้น ผมไม่กล้าฟันธง 100% ว่าลำดับนี้เหมาะกับทุกสไตล์การเล่น แต่กับผมมันได้ผลดี
อย่าลืมที่พักอาศัยกับโรงเตี๊ยม สิ่งเหล่านี้รักษาความพึงพอใจของชาวเมือง และส่งผลต่อรายได้เหรียญด้วย ถ้าอารมณ์ในปราสาทตกลงไปติดลบ การผลิตเหรียญจะพังทันที แล้วจู่ ๆ คุณก็ไม่มีเงินจ่ายค่าจ้างทหาร รักษาความพึงพอใจให้เป็นบวกไว้ด้วยของตกแต่งกับโรงเตี๊ยม จะได้เก็บภาษีสูงขึ้นได้
อาคารป้องกัน (กำแพง หอคอย ประตู) ให้อัปเกรดไปเรื่อย ๆ อย่ารอจนโดนโจมตีก่อนค่อยทำ การอัปเกรดใช้เวลาเป็นชั่วโมงหรือนานกว่านั้น ดังนั้นถ้าจะมาสร้างแนวป้องกันตอนโดนโจมตีแล้วมันไม่ทันแน่นอน รับรองได้เลย เศรษฐกิจมาก่อนก็จริง แต่ให้แนวป้องกันนำหน้าไว้หนึ่งก้าวเสมอ เผื่อไว้สำหรับสิ่งที่ผู้โจมตีในเลเวลเดียวกับคุณอาจจะส่งมา แล้วก็อย่าลืมว่าแนวป้องกันยังต้องพึ่งหน่วยทหารที่ประจำอยู่บนกำแพงด้วย แค่หินอย่างเดียวไม่พอ
เศรษฐกิจกับกองทัพ
ความผิดพลาดที่ผมเห็นบ่อยที่สุด (และผมเองก็เคยทำ) คือผู้เล่นทุ่มทุกอย่างลงไปที่กองทัพ ฝึกทหารกองใหญ่แล้วมาเจอทีหลังว่าเหรียญติดลบ ใน GGE ทหารไม่ได้หนีหายไปแบบเรียลไทม์นะ ไม่ใช่แบบนั้น แต่พอยอดเหรียญติดลบ เกมจะบล็อกการฝึกทหารเพิ่ม แล้วคลังเมืองก็จะร่อยหรอลงอย่างรวดเร็ว คุณจะมีกองทัพที่ขยายต่อไม่ได้ แล้วเศรษฐกิจก็สะดุด ผมยังจำได้ตอนที่นั่งมองคลังว่างเปล่าแล้วงงว่าเกิดอะไรขึ้น ให้รักษาสัดส่วนเอาไว้ให้รายได้เหรียญครอบคลุมค่าจ้างทหารแบบมีเหลือสำรอง และคุณยังมีของเหลือไว้สร้างต่อได้เสมอ
อย่าลืมคิดถึงค่าจ้าง (upkeep) ของทหารแต่ละหน่วยที่ฝึก หน่วยใหญ่ราคาแพงกินเหรียญแม้จะอยู่เฉย ๆ ที่บ้าน ทหารห้าร้อยนายที่ตั้งไว้บ้านเฉย ๆ เพื่อความสวยงาม กินค่าจ้างของคุณโดยที่คุณไม่ได้อะไรจากมันเลย ฝึกกองทัพที่คุณจะใช้จริงกับบารอน ในการป้องกัน และในอีเวนต์ ไม่ใช่กองทัพไว้โชว์
ส่วนตัวผมแบ่งไว้ในหัวเป็นสองกระเป๋าแยกกัน คือทรัพยากรสำหรับพัฒนา (สร้างและอัปเกรด) กับทรัพยากรบวกเหรียญสำหรับปฏิบัติการทางทหาร ถ้าเอามาปนกัน จะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ทุกครั้ง คืออยากโจมตีแต่ไม่มีอาหารให้เดินทัพ หรืออยากสร้างแต่ทุ่มทุกอย่างไปกับทหารจนหมด วางแผนการผลิตให้ทำสองอย่างนี้ไปพร้อมกันได้เลย
คะแนนความสำเร็จกับอีเวนต์แรก ๆ
คะแนนความสำเร็จเป็นตัวขับเคลื่อนเงียบ ๆ ของเกมช่วงกลาง แต่หลายคนมองข้ามไปเลย เปิดรายการความสำเร็จขึ้นมาแล้วใช้เป็นเช็กลิสต์ ส่วนใหญ่คุณจะได้มันมาโดยไม่ตั้งใจอยู่แล้ว (ชนะบารอน X ครั้ง เก็บทรัพยากร Y หน่วย อัปเกรดอาคารถึงเลเวลที่กำหนด) แต่ถ้าตั้งใจทำให้ครบ จะได้ประสบการณ์และรางวัลเพิ่มที่ไม่งั้นจะพลาดไป
อีเวนต์คือทางลัดไปสู่อุปกรณ์ที่ปกติแล้วคุณต้องเก็บไปอีกหลายเดือน พอมีอีเวนต์ใหญ่ครั้งแรกเข้ามา ซึ่งมักจะเป็นแบบสะสมแต้มที่คุณทำภารกิจเพื่อเก็บคะแนนแล้วไต่อันดับในตารางรางวัล ให้วางแผนล่วงหน้าไว้เลย เก็บทรัพยากรกับกองทัพสำรองไว้ก่อน จะได้ทำภารกิจได้ตั้งแต่วันแรกที่อีเวนต์เริ่ม ไม่ใช่มารอทำตอนผ่านไปสองวันแล้วอีเวนต์เหลือแค่ครึ่งเดียว รางวัลที่ดีที่สุดอยู่บนสุดของตารางอันดับ และถ้าไม่เตรียมตัวไว้ก่อนก็ไปไม่ถึงหรอก
เรื่องทับทิม อย่ารีบใช้มันในอีเวนต์แค่เพราะ 'เหลืออีกไม่กี่แต้ม' มันคือเงินพรีเมียม เก็บไว้ใช้กับสิ่งที่ช่วยคุณได้จริง ๆ คือช่องช่างก่อสร้างกับหน่วยพรีเมียม การเอาทับทิมไปถมให้จบอีเวนต์เดียวผมว่ามันเสียของ
เกมช่วงกลางคือมาราธอน
มีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากพูดให้ชัด ๆ เพราะมีคนถามผมเรื่องนี้ตลอด คืออย่ารีบร้อน เกมช่วงกลางไม่มีทางเคลียร์จบได้ในสุดสัปดาห์เดียว ผมเคยมีช่วงที่พยายามไล่ตามเพื่อนที่เลเวลสูงกว่าไม่กี่เลเวล สุดท้ายจบลงด้วยการเผาผลาญทรัพยากรไปกับของที่ไม่จำเป็นเลย เวลาที่ไม่มีอะไรให้ทำ ก็ปิดเกมไปเลย แล้วกลับมาใหม่ตอนที่การก่อสร้างเสร็จแล้ว และลองถามตัวเองดูว่า เล่นเพราะสนุกจริง ๆ หรือเล่นเพราะรู้สึกว่าต้องเล่น ถ้าเป็นแบบหลัง แสดงว่ามีอะไรผิดที่คุณกำลังทำอยู่
ปราสาทที่สองกับการขยายอาณาเขตคุ้มค่าเมื่อไหร่และไม่คุ้มเมื่อไหร่
พอถึงช่วงกลางเกม คุณจะเริ่มมีโอกาสขยายอาณาเขต ไม่ว่าจะเป็นปราสาทที่สอง ด่านหน้า หรือการปลดล็อกพื้นที่ใหม่บนแผนที่ มันน่าดึงดูดใจจริง ๆ ยอมรับเลยว่าตัวผมเองก็เคยรีบกระโจนเข้าไปทำ แต่ควรขยายก็ต่อเมื่อปราสาทแรกของคุณอยู่ในสภาพที่ดีแล้ว ปราสาทที่สองที่สร้างไม่เสร็จจะแค่กระจายกำลังคุณออกไป แล้วทั้งสองปราสาทก็จะอ่อนแอทั้งคู่
ข้อดีของการมีฐานหลายแห่งคือเรื่องทรัพยากร แต่ละพื้นที่มีรูปแบบการผลิตต่างกัน และยิ่งมีปราสาทมากก็ยิ่งมีช่างก่อสร้างทำงานพร้อมกันได้มากขึ้น ส่วนข้อเสียคือการบริหารจัดการ การป้องกัน และค่าจ้างที่เพิ่มขึ้น ถ้าคุณป้องกันปราสาทเดียวยังทำได้ไม่ดีพอ ปราสาทที่สองก็แค่เพิ่มเป้าหมายใหม่ให้พวกจู่โจมเท่านั้นเอง
ก่อนจะขยาย ลองถามตัวเองสามข้อ ปราสาทแรกของผมมีแนวป้องกันที่ดีพอหรือยัง เศรษฐกิจของผมมั่นคงหรือเปล่า ผมมีพันธมิตรหนุนหลังอยู่ไหม ถ้าตอบว่าใช่ทั้งสามข้อ ก็ลุยได้เลย แต่ถ้าข้อไหนยังง่อนแง่น ให้จัดการข้อนั้นให้เรียบร้อยก่อน การขยายกว้างแต่อ่อนแอในเกมช่วงกลางไม่คุ้มค่าหรอก อันนี้ผมพิสูจน์มากับตัวเองแล้ว
กลับไปที่ คู่มือและเทคนิคการเล่น.