Παίξε Goodgame EmpireΔωρεάν, απευθείας στο πρόγραμμα περιήγησης και χωρίς εγκατάσταση. Χτίσε ένα κάστρο, σχημάτισε στρατό και κατάκτησε.▶ Ξεκίνα το παιχνίδι

Τα 10 πιο συχνά λάθη των παικτών

Αυτή τη λίστα στην πραγματικότητα την έγραψα πρώτα για τον εαυτό μου, γιατί το μεγαλύτερο μέρος αυτών των λαθών τα έκανα στο δικό μου κάστρο. Η διαφορά ανάμεσα σε έναν παίκτη που μετά από έναν μήνα τα παρατάει θυμωμένος και σε αυτόν που χτίζει μια αξιοπρεπή αυτοκρατορία δεν είναι στο πόσα ρουμπίνια αγοράζει. Είναι στο ότι ο δεύτερος δεν κάνει αυτά τα δέκα βασικά πράγματα. Ας τα δούμε ένα ένα, για να γλιτώσεις την περιττή ταλαιπωρία που πέρασα εγώ.

1. Στέλνεις αμυντικές μονάδες στην επίθεση (και απορείς γιατί δεν σου βγαίνει)

Κλασικό λάθος φρέσκου παίκτη. Παίρνεις ό,τι έχεις στον στρατώνα, το φορτώνεις σε επίθεση εναντίον βαρόνου και μετά βλέπεις τον μισό στρατό σου να μένει στο πεδίο μάχης. Οι μονάδες σε αυτό το παιχνίδι έχουν δύο τιμές – επίθεση και άμυνα. Και ισχύει ένας απλός κανόνας – οι αμυντικές μονάδες αμύνονται, τις επιθετικές τις στέλνεις στη μάχη. Όταν στείλεις αμυντική μονάδα να επιτεθεί, μετράει η επιθετική της τιμή, όχι η αμυντική στην οποία είναι δυνατή. Κι εδώ είναι η ουσία – οι αμυντικές μονάδες συνήθως έχουν άθλια επιθετική τιμή, συχνά σχεδόν μηδενική. Στην επίθεση είναι λοιπόν πρακτικά άχρηστες, απλώς τις στέλνεις στη σφαγή.

Πριν επιτεθείς, ρίξε μια ματιά στα στατιστικά στον στρατώνα. Στην επίθεση σε ενδιαφέρει η επιθετική τιμή της μονάδας, όχι η αμυντική. Τον επιθετικό στρατό επιπλέον στήσ' τον ανάλογα με τον τύπο της εχθρικής άμυνας – ενάντια σε τείχη γεμάτα τοξότες στείλε περισσότερες μονάδες σώμα με σώμα, ενάντια σε πλήθος πεζικού βάλε δικούς σου τοξότες. Και τις αμυντικές μονάδες άσε τις στο σπίτι, στο κάστρο – εκεί κάνουν ακριβώς αυτό για το οποίο φτιάχτηκαν.

2. Παραμελείς το φαγητό μέχρι να αρχίσει να λιμοκτονεί ο στρατός

Το ξύλο και η πέτρα φαίνονται, μ' αυτά χτίζεις συνέχεια, οπότε τα προσέχει ο καθένας. Το φαγητό είναι ο σιωπηλός δολοφόνος. Κάθε μονάδα στον στρατό σου τρώει κάτι, και μόλις πέσεις σε αρνητικό ισοζύγιο, οι μονάδες αρχίζουν να λιποτακτούν. Το πρωί συνδέεσαι, έχεις στρατό μισό απ' ό,τι πριν και δεν καταλαβαίνεις καθόλου γιατί.

Σε μένα αυτό συνέβη κιόλας τις πρώτες εβδομάδες που έπαιζα – πήγα για ύπνο με ισοζύγιο λίγο πάνω από το μηδέν και το πρωί ο μισός στρατώνας ήταν άδειος. Από τότε το προσέχω σχεδόν θρησκευτικά. Κράτα το ισοζύγιο φαγητού πάντα θετικό με απόθεμα ασφαλείας, όχι στο όριο. Χτίσε φάρμες, βάλε δίπλα τους τα σωστά διακοσμητικά για μπόνους παραγωγής, μην το παρακάνεις με τον αριθμό μονάδων που δεν έχεις υποδομή να συντηρήσεις, και πριν κάνεις παύση για μερικές ώρες, έλεγξε αν δεν είσαι λίγο πάνω από το μηδέν. Μέσα στη νύχτα μαζεύεται πολλή κατανάλωση και το πρωί θέλεις να βρεις στρατό, όχι νεκροταφείο.

3. Αναβαθμίζεις κτίρια που δεν σου φέρνουν τίποτα

Ο πειρασμός είναι τεράστιος – βλέπεις το κουμπί αναβάθμισης, έχεις πόρους, οπότε πατάς. Όμως κάθε αναβάθμιση κοστίζει χρόνο και υλικό, και πολλές από αυτές σε αυτή τη φάση του παιχνιδιού είναι εντελώς περιττές. Το να αναβαθμίζεις διακοσμητικά μπιχλιμπίδια ή ένα κτίριο που έτσι κι αλλιώς θα ξαναχτίσεις σύντομα είναι καθαρή απώλεια.

Κράτα προτεραιότητες. Πρώτα ό,τι παράγει πόρους και στρατιώτες – παραγωγικά κτίρια, αποθήκες (αλλιώς οι πόροι σου ξεχειλίζουν και χάνονται) και στρατώνας. Μετά η άμυνα του κάστρου, αν κάποιος σε ενοχλεί με επιθέσεις. Τα διακοσμητικά τα φροντίζεις τελευταία, και κυρίως για τα μπόνους παραγωγής και ηθικού, όχι για την εμφάνιση. Και κυρίως μην αναβαθμίζεις τίποτα που δεν ταιριάζει στο τρέχον επίπεδο και τη φάση του παιχνιδιού σου. Ένα επίπεδο παραπάνω στο κεντρικό κτίριο σου ξεκλειδώνει συχνά περισσότερα απ' ό,τι δέκα μικρές αναβαθμίσεις αλλού.

4. Σπαταλάς ρουμπίνια σε ανοησίες

Τα ρουμπίνια είναι το μόνο πραγματικά σπάνιο νόμισμά σου και το παιχνίδι είναι σχεδιασμένο ώστε να τα σκορπίσεις όσο πιο γρήγορα γίνεται. Επιτάχυνση χτισίματος κατά μερικά λεπτά με ρουμπίνια; Μην το κάνεις. Αγορά πόρων με ρουμπίνια, όταν απλώς σου λείπουν λίγο για λίγο; Ούτε αυτό. Είναι ακριβώς η παγίδα στην οποία πέφτει ο καθένας, και μετά απορεί που δεν έχει τίποτα για αυτό που πραγματικά αξίζει.

Φύλαξε τα ρουμπίνια για πράγματα με μακροχρόνιο αντίκτυπο – μόνιμες αναβαθμίσεις, θέσεις για κατασκευαστές (περισσότερα παράλληλα χτισίματα είναι τεράστια επιτάχυνση ολόκληρου του παιχνιδιού) ή πραγματικά ισχυρές προσφορές στο κατάστημα που εμφανίζονται πού και πού. Προσωπικά θα έλεγα ότι ένας επιπλέον κατασκευαστής είναι μάλλον η καλύτερη επένδυση που έκανα ποτέ με ρουμπίνια. Πριν αγοράσεις οτιδήποτε, ρώτα τον εαυτό σου – θα μου γλιτώσει αυτό ώρες στο μέλλον, ή μόνο λεπτά τώρα; Αν είναι λεπτά, μακριά τα χέρια. Και ποτέ μην αγοράζεις πόρο με ρουμπίνια – αυτόν τον παράγεις μόνος σου. Τον χρόνο δεν τον παράγεις, αλλά συνήθως ούτε αυτός αξίζει ρουμπινένιο καύσιμο.

5. Επιτίθεσαι στα τυφλά, χωρίς κατασκοπεία

Βλέπεις ξένο κάστρο, έχεις στρατό, οπότε στέλνεις τα πάντα εναντίον του. Και μετά διαπιστώνεις ότι είχε τείχη γεμάτα τοξότες και ο στρατός σου διαλύθηκε χωρίς να κερδίσεις τίποτα. Η επίθεση χωρίς αναγνώριση είναι τζόγος όπου σχεδόν πάντα χάνεις εσύ.

Πρώτα στείλε κατάσκοπο. Θα μάθεις τι άμυνα έχει, πόσες μονάδες έχει εκεί και πόσο δυνατά είναι τα τείχη του. Ανάλογα με αυτό στήνεις το κύμα επίθεσης – ξέρεις αν χρειάζεσαι περισσότερα πολιορκητικά μηχανήματα για τα τείχη, αν απέναντί σου στέκεται πλειοψηφία τοξοτών ή πεζικού, και αν η επίθεση αξίζει καν τον κόπο. Στους ληστές βαρόνους θυμήσου επίσης ότι κάθε στρατόπεδο έχει τη δική του κατανομή άμυνας στο προαύλιο, τις πύλες και τους πύργους – προσάρμοσε ανάλογα το πού θα κατευθύνεις τις μονάδες σου. Λίγα δευτερόλεπτα αναγνώρισης σου γλιτώνουν ολόκληρο τον στρατό.

6. Παίζεις μοναχικός, έξω από συμμαχία

Πολλοί λένε ότι θα τα καταφέρουν μόνοι τους και ότι η συμμαχία είναι απλώς ένα ενοχλητικό chat. Κατά τη γνώμη μου αυτό είναι το πιο ακριβό λάθος που μπορείς να κάνεις σε αυτό το παιχνίδι. Χωρίς συμμαχία είσαι εύκολος στόχος, δεν έχεις από πού να αντλήσεις προστασία, συμβουλές ή βοήθεια στην άμυνα, και μένεις έξω από κάθε συντονισμό που πραγματικά σε κρατάει όρθιο.

Βρες μια ενεργή συμμαχία όσο πιο γρήγορα γίνεται – όχι τη μεγαλύτερη, αλλά αυτή όπου ο κόσμος ανταποκρίνεται και βοηθάει. Μια καλή συμμαχία σου στέλνει ενισχύσεις όταν σε επιτίθεται κάποιος, σε συμβουλεύει ποιον και πότε να χτυπήσεις, και σου ανοίγει πρόσβαση σε συμμαχική βοήθεια και υποστήριξη. Αν είσαι καινούριος, μη φοβάσαι να ρωτήσεις. Οι έμπειροι παίκτες συνήθως συμβουλεύουν πρόθυμα, γιατί ένα ισχυρότερο μέλος σημαίνει ισχυρότερη συμμαχία. Η μοναχική πορεία απλώς σε φρενάρει εδώ.

7. Δεν έχεις άμυνα και απορείς γιατί σε λεηλατούν συνεχώς

Η επίθεση είναι διασκέδαση, η άμυνα βαρετή – έτσι σκέφτονται οι περισσότεροι αρχάριοι και μετά κλαίνε που κάποιος ισχυρότερος τους αδειάζει τις αποθήκες κάθε βράδυ. Αν δεν έχεις στο κάστρο σου μόνιμη αμυντική φρουρά και αξιοπρεπή τείχη, είσαι για τους άλλους ένα περιπατητικό ΑΤΜ.

Κράτα στο σπίτι μόνιμο αμυντικό στρατό από μονάδες με ισχυρή άμυνα. Αυτές δεν στέλνονται πουθενά, περιμένουν τους επιδρομείς. Επένδυσε σε τείχη και αμυντικά μηχανήματα, γιατί αυτά πολλαπλασιάζουν την αποτελεσματικότητα των αμυνόμενών σου. Και κρύψε τους πόρους σου – ό,τι είναι στο προστατευμένο τμήμα της αποθήκης, δεν σου το κλέβει ο εχθρός, ό,τι έχεις πάνω από το όριο, αυτό το χάνεις. Η καλύτερη άμυνα είναι αυτή που όταν ο επιτιθέμενος τη δει με κατάσκοπο, κρίνει ότι δεν του αξίζει.

8. Αφήνεις τον κατασκευαστή και τον στρατώνα να αδρανούν

Αυτό το παιχνίδι έχει σε μεγάλο βαθμό να κάνει με το ότι ο χρόνος περνάει ακόμα κι όταν δεν παίζεις – αρκεί να τον αξιοποιήσεις. Όταν αποσυνδέεσαι και αφήνεις τον κατασκευαστή χωρίς δουλειά και τον στρατώνα άδειο, σπαταλάς ώρες που θα μπορούσαν να δουλεύουν για σένα. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν παίκτη που μεγαλώνει και σε έναν που μένει στάσιμος.

Σε κάθε αποσύνδεση φτιάξε μια ρουτίνα – δώσε στον κατασκευαστή ένα χτίσιμο ή μια αναβάθμιση, ξεκίνα παραγωγή μονάδων στον στρατώνα, ώστε να εκπαιδεύονται όσο λείπεις, και έλεγξε ότι η παραγωγή πόρων τρέχει στο φουλ και δεν ξεχειλίζει πουθενά η αποθήκη. Ιδανικά προγραμμάτισε τα μεγαλύτερα χτισίματα για τη νύχτα ή για ώρες που έτσι κι αλλιώς δεν θα παίζεις. Μια άδεια ουρά χτισίματος τη νύχτα είναι μια χαμένη ευκαιρία που κανείς δεν σου την επιστρέφει.

9. Τρέχεις να ανεβάσεις το επίπεδο του κεντρικού κτιρίου πολύ γρήγορα

Ένα υψηλότερο επίπεδο κεντρικού κτιρίου ακούγεται σαν πρόοδος, οπότε ο καθένας πατάει γκάζι όσο μπορεί. Το πρόβλημα είναι ότι κάθε νέο επίπεδο σου ξεκλειδώνει πιο δυνατούς αντιπάλους και μεγαλύτερες απαιτήσεις, και η οικονομία και ο στρατός σου πρέπει να ακολουθήσουν. Ένας παίκτης με ψηλό κεντρικό κτίριο και αδύναμη υποδομή είναι απλώς ένας πιο παχύς στόχος για τους άλλους.

Μεγάλωσε ισορροπημένα. Πριν ανεβάσεις το κεντρικό κτίριο, βεβαιώσου ότι έχεις αρκετή παραγωγή πόρων, αξιοπρεπή άμυνα και στρατό ανάλογο με το νέο επίπεδο. Καλύτερα να περιμένεις λίγο, να ολοκληρώσεις την υποδομή και μετά να ανεβάσεις επίπεδο, παρά να είσαι ένας υπερμεγέθης αδύναμος στόχος που τον λεηλατούν όλοι γύρω. Η πρόοδος δεν μετριέται με τον αριθμό στο κεντρικό κτίριο, αλλά με το πόσο σταθερή είναι η αυτοκρατορία κάτω από αυτόν τον αριθμό.

10. Πετάς πόρους σε ξεχειλισμένες αποθήκες

Η παραγωγή τρέχει, οι πόροι μαζεύονται, συνδέεσαι μετά από μια μέρα και η αποθήκη είναι εδώ και ώρα στο μέγιστο. Ό,τι παράχθηκε πάνω από το όριο, απλώς χάθηκε. Είναι μια αόρατη απώλεια, γιατί δεν τη βλέπεις στον λογαριασμό, αλλά στην πραγματικότητα σου φεύγουν ώρες παραγωγής στο κενό.

Κράτα τις αποθήκες πάντα ένα βήμα μπροστά από την παραγωγή. Όταν νιώθεις ότι οι πόροι μαζεύονται, είτε μεγάλωσε την αποθήκη είτε ξόδεψέ τους κατευθείαν – χτίσε, αναβάθμισε, εκπαίδευσε μονάδες, ό,τι να 'ναι. Πριν από μεγαλύτερη παύση, άσε να τρέχει κυρίως ό,τι χωράει, και τον υπόλοιπο πόρο μετάτρεψέ τον σε χτίσιμο ή στρατιώτες που θα ολοκληρωθούν μέσα στη νύχτα. Ο πόρος που δεν παράχθηκε μπορεί να αναπληρωθεί, ο πόρος που χάθηκε είναι παντοτινά χαμένος.

Ρωτάτε συχνά ποιο από αυτά τα λάθη είναι το χειρότερο

Ο κόσμος μου το γράφει αυτό αρκετά τακτικά και ειλικρινά, δεν έχω μία ξεκάθαρη απάντηση. Αν έπρεπε να διαλέξω ένα, μάλλον θα έλεγα το να παίζεις χωρίς συμμαχία (σημείο 6), γιατί αυτό το ένα λάθος από μόνο του σου εμποδίζει να διορθώσεις τα περισσότερα από τα υπόλοιπα – κανείς δεν σε συμβουλεύει, κανείς δεν σου στέλνει ενισχύσεις. Για έναν τέτοιο παίκτη το χειρότερο θα είναι μάλλον ο λιμασμένος στρατός από το σημείο 2. Γράψε μου εσύ ποιο θα διάλεγες.

Όταν κοιτάζω αναδρομικά αυτά τα δέκα σημεία, βλέπω ότι έχουν όλα την ίδια ρίζα – βιασύνη και ανυπομονησία. Λάθος μονάδες, σκορπισμένα ρουμπίνια, κυνήγι επιπέδου, χαμένοι πόροι – όλα επειδή ήθελα το αποτέλεσμα αμέσως. Κι αν πρέπει να κρατήσεις ένα πράγμα από ολόκληρο το άρθρο, το οποίο κατά την εμπειρία μου υποτιμά η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών, είναι αυτό – κράτα σημειώσεις για τους εχθρούς γύρω σου. Μετά από κάθε κατασκοπεία και επίθεση σημείωνε ποιος είχε τι άμυνα, ποιος λεηλατεί και τι ώρα και ποιον αξίζει να αφήσεις ήσυχο. Ο χάρτης γύρω σου επαναλαμβάνεται, και ο παίκτης που ξέρει ποιον και πότε να τολμήσει είναι πάντα ένα βήμα μπροστά από αυτόν που επιτίθεται στα τυφλά και απλώς ελπίζει. Υπομονή, υποδομή και ψύχραιμο μυαλό – όποιος τα έχει αυτά, κερδίζει, ακόμα κι αν ξεκίνησε έναν μήνα αργότερα από σένα. Εγώ το κατάλαβα μόνο μετά από μερικά περιττά reset, εσύ το ξέρεις τώρα κατευθείαν.

Επιστροφή σε Οδηγοί και συμβουλές.