Βασιλιάς των Αγκαθιών (Thorn King)
Ο Βασιλιάς των Αγκαθιών είναι το event στο οποίο απέτυχα παταγωδώς την πρώτη φορά. Όχι επειδή είχα αδύναμο στρατό, αλλά επειδή δεν πρόσεξα ότι εδώ δεν χρησιμοποιούνται διοικητές και όλα στηρίζονται στο ηθικό. Για να μην πάθεις κι εσύ το ίδιο, έγραψα όσα έμαθα από τότε. Η ίδια η ιστορία είναι απλή και μάλλον ζοφερή, ένας απελπισμένος βασιλιάς ζητάει βοήθεια, γιατί το βασίλειό του το πλημμύρισε ο κακός Νεκρομάντης με τους στρατούς των ζωντανών νεκρών του. Εσύ πρέπει να πολεμήσεις μέσα από μια σειρά πύργων γεμάτων σκελετούς μέχρι το τελικό φρούριο, όπου κάθεται προσωπικά ο Νεκρομάντης. Καμία αναμονή για άμυνα, κανένα PvP. Επιτίθεσαι, πύργο μετά πύργο, και κάθε πύργος που πέφτει σε φέρνει πιο κοντά στις καλύτερες ανταμοιβές, ρουμπίνια, το διακοσμητικό Θρόνος του Νεκρομάντη και μονάδες της βασιλικής φρουράς. Και το πιο σημαντικό ακόμα μια φορά, γιατί ξαφνιάζει πολύ κόσμο, στον Βασιλιά των Αγκαθιών ΔΕΝ χρησιμοποιούνται διοικητές. Τη δύναμη της επίθεσης καθορίζει το ηθικό του στρατού. Χαμηλό ηθικό σημαίνει αδύναμες επιθέσεις ακόμα και με τον καλύτερο εξοπλισμό. Υψηλό ηθικό σημαίνει ότι οι σκελετοί πέφτουν σαν χάρτινος πύργος. Γύρω από αυτό περιστρέφεται όλος αυτός ο οδηγός.
Πώς λειτουργεί το event
Η λογική είναι καθαρά επιθετική. Μπροστά σου έχεις μια σειρά πύργων που δυναμώνουν σταδιακά, και στο τέλος στέκεται το φρούριο του Νεκρομάντη. Κάθε πύργο πρέπει να τον κατακτήσεις με επίθεση. Όσο πιο μακριά προχωράς, τόσο περισσότεροι ζωντανοί νεκροί τον υπερασπίζονται και τόσο πιο σκληρούς τύπους αντιπάλων συναντάς. Ξεκινάς από τους πιο αδύναμους πύργους και σταδιακά προχωράς προς αυτούς όπου σε περιμένει πραγματική μάζα σκελετών.
Ο καθοριστικός και αρκετά ασυνήθιστος για το Empire μηχανισμός είναι το ηθικό. Δεν βάζεις διοικητές, όπως έχεις συνηθίσει στις κανονικές επιθέσεις, αντ' αυτού τη δύναμη της επίθεσης καθορίζει το ηθικό του στρατού σου. Όσο πιο υψηλό, τόσο μεγαλύτερο χτύπημα δίνεις στους σκελετούς και τόσο μικρότερες απώλειες υφίστασαι. Κράτα το υψηλά, ιδανικά αρκετά πάνω από εκατό τοις εκατό. Όταν πέσει πολύ χαμηλά, πρώτα ανέβασέ το και μόνο μετά πήγαινε στον επόμενο πύργο. Αλλιώς απλώς ταΐζεις τους σκελετούς με τους στρατιώτες σου, κι αυτό το δοκίμασα στο πετσί μου, δεν είναι διασκέδαση.
Σημείωση από το δικό μου παιχνίδι
Όταν έπαιξα πρώτη φορά τον Βασιλιά των Αγκαθιών, έστειλα στους πρώτους πύργους μια κανονική επίθεση, όπως ήμουν συνηθισμένος, και απορούσα γιατί μου γύριζαν πίσω τα υπολείμματα του στρατού. Το ηθικό μου ήταν κάπου στον πάτο, γιατί δεν το είχα καθόλου προσέξει πριν. Μόνο μετά από μερικά χαμένα κύματα κατάλαβα ότι εδώ οι διοικητές δεν παίζουν κανέναν ρόλο και ο μόνος μοχλός είναι ακριβώς το ηθικό.
Από τότε κάνω κάτι απλό, δεν μπαίνω στο event αν δεν έχω το ηθικό αρκετά ψηλά, και ανάμεσα στις επιθέσεις το ελέγχω πάντα. Ακούγεται τετριμμένο, αλλά προσωπικά θα έλεγα ότι αυτό μόνο του κρίνει αν θα φύγεις από το event με σωρό ρουμπίνια ή με άδειους στρατώνες.
Ενάντια σε ποιον πολεμάς
Οι αντίπαλοι εδώ δεν είναι ούτε κλασικοί παίκτες ούτε συνηθισμένα NPC. Πολεμάς τον στρατό των ζωντανών νεκρών του Νεκρομάντη. Στους πύργους σε περιμένουν κυρίως δύο είδη σκελετών, σκελετοί πολεμιστές, που πάνε σε μάχη σώμα με σώμα, και σκελετοί τοξότες, που σε πλημμυρίζουν με βέλη από απόσταση. Ο καθένας θέλει διαφορετική προσέγγιση και εδώ ακριβώς κρίνεται αν ο πύργος θα πέσει ομαλά ή θα σου διαλύσει τον στρατό.
Ενάντια στους σκελετούς πολεμιστές δούλεψαν καλά μονάδες που περνούν εύκολα το πεζικό από κοντά, τυπικά βαρύτεροι τοξότες όπως η βαριά βαλλίστρα. Ενάντια στους σκελετούς τοξότες αντίθετα ρίξε δυνατό επιθετικό πεζικό, που θα φτάσει κοντά τους, για παράδειγμα τον δίχειρο σπαθοφόρο. Πριν μπεις σε έναν πύργο, δες τι τύπος ζωντανών νεκρών επικρατεί σε αυτόν, και ανάλογα σύνθεσε την επίθεση. Η λάθος αναλογία μονάδων σου κοστίζει άσκοπες απώλειες ακριβώς όπως και το χαμηλό ηθικό, οπότε πρόσεχε και τα δύο μαζί.
Τι κερδίζεις από το event
Εδώ μην περιμένεις κατάστημα με πόντους. Οι ανταμοιβές δίνονται συγκεκριμένα για τους κατακτημένους πύργους. Το κύριο δέλεαρ είναι τα ρουμπίνια, τα μαζεύεις σταδιακά για κάθε πύργο, και αν καταφέρεις όλη τη διαδρομή μέχρι τον Νεκρομάντη, βγαίνει αρκετά μεγάλος σωρός. Νομίζω πως μόνο για τα ρουμπίνια αξίζει να πας όσο πιο μακριά γίνεται στο event.
Εκτός από αυτό υπάρχει το θεματικό διακοσμητικό Θρόνος του Νεκρομάντη, που το χτίζεις στο κάστρο σου ως απόδειξη ότι τα κατάφερες, και μπορείς να αποκτήσεις και μονάδες της βασιλικής φρουράς, που είναι από μόνες τους αρκετά καλές.
Ένα πράγμα που με ρωτάνε συχνά, τα εργαλεία ενάντια στους ζωντανούς νεκρούς δεν αγοράζονται σε κανένα κατάστημα του event. Τα βρίσκεις στα μισθοφορικά στρατόπεδα. Φτιάξ' τα σταδιακά, ώστε να έχεις με τι να πιέσεις τους πιο σκληρούς πύργους. Τους πόρους φύλαξέ τους κυρίως για τη συμπλήρωση και τη θεραπεία του στρατού ανάμεσα στις επιθέσεις.
Πώς να ξεκινήσεις το event
Πριν καν ξεκινήσεις, φρόντισε για απόθεμα επιθετικών μονάδων. Θα τις καις πιο γρήγορα απ' όσο προλαβαίνεις να τις φτιάχνεις, οπότε άσε τους στρατώνες να δουλεύουν στο φουλ ήδη λίγες μέρες πριν και δημιούργησε απόθεμα και από βαριές βαλλίστρες και από δίχειρους σπαθοφόρους, ώστε να έχεις και για τους δύο τύπους σκελετών.
Μετά το ηθικό. Μάθε με τι μπορείς να το ανεβάσεις, και στους πρώτους πύργους μπες μόνο όταν το έχεις αρκετά ψηλά. Ξεκίνα από τους πιο αδύναμους πύργους, δοκίμασε πόσοι σκελετοί υπερασπίζονται ποιον τύπο πύργου και ποιο είδος ζωντανών νεκρών επικρατεί. Ανάλογα προσάρμοσε μετά την αναλογία μονάδων για τους πιο σκληρούς. Και μην ξεχνάς τα εργαλεία ενάντια στους ζωντανούς νεκρούς από τα μισθοφορικά στρατόπεδα, ετοίμασέ τα από πριν για τους πιο δυνατούς πύργους, όπου δύσκολα τα καταφέρνεις χωρίς αυτά.
Στρατηγική που δουλεύει σε μένα
Τον κύριο κανόνα τον ξέρεις ήδη, φύλαγε το ηθικό σαν την κόρη του ματιού σου. Επίθεση με χαμηλό ηθικό είναι πεταμένος στρατός. Πριν μπεις σε πιο δύσκολο πύργο, σιγουρέψου ότι το έχεις ψηλά, ώστε κάθε επίθεση να πετυχαίνει και οι απώλειες να είναι ελάχιστες. Στον Βασιλιά των Αγκαθιών αυτό είναι πιο σημαντικό από οτιδήποτε άλλο.
Δεύτερο πράγμα, η σύνθεση ανάλογα με τον αντίπαλο. Στους πύργους με υπεροχή σκελετών πολεμιστών στέλνω βαριές βαλλίστρες, στους πύργους με σκελετούς τοξότες δίχειρους σπαθοφόρους. Πριν από κάθε επίθεση δες τι υπερασπίζεται ο πύργος και σύνθεσε τον στρατό στα μέτρα του. Τα εργαλεία ενάντια στους ζωντανούς νεκρούς φύλαξέ τα για τους πιο σκληρούς πύργους, όπου κρίνουν το αποτέλεσμα, όχι για τους αδύναμους, που τους περνάς και χωρίς αυτά.
Τρίτο σημείο, ο ρυθμός. Μη βιάζεσαι για τους πιο δύσκολους πύργους πριν έχεις αρκετές μονάδες, συμπληρωμένο ηθικό και εργαλεία. Πύργο τον πύργο, κατάκτησε, συμπλήρωσε τις απώλειες, ανέβασε το ηθικό, συνέχισε. Και όταν παίζεις σε συμμαχία, συντονιστείτε. Το να μοιράζεστε ποιες αναλογίες μονάδων δουλεύουν σε ποιους πύργους εξοικονομεί σε όλους πολλούς στρατιώτες. Σε μας στη συμμαχία το κάνουμε αυτό, και ειλικρινά, χωρίς αυτό μάλλον δεν θα τολμούσα καν σε κάποιους πύργους.
Λάθη που είδα (και μερικά τα έκανα κι εγώ)
Το πιο συχνό είναι η επίθεση με χαμηλό ηθικό. Ο παίκτης που δεν καταλαβαίνει ότι εδώ οι διοικητές δεν παίζουν ρόλο και τη δύναμη της επίθεσης κρίνει το ηθικό, απλώς μοιράζει στρατό στους σκελετούς και απορεί γιατί εξαφανίζονται οι μονάδες του. Πάντα πρώτα ανέβασε το ηθικό, μετά επιτίθεσε. Ναι, επαναλαμβάνομαι, αλλά επίτηδες.
Δεύτερο κλασικό, λάθος σύνθεση μονάδων. Όταν σε πύργο γεμάτο σκελετούς τοξότες στείλεις ακατάλληλο τύπο στρατού αντί για επιθετικό πεζικό, χάνεις άσκοπα μονάδες. Δες τι σε περιμένει στον πύργο και προσαρμόσου.
Τρίτο λάθος, σπατάλη εργαλείων ενάντια στους ζωντανούς νεκρούς σε αδύναμους πύργους, όπου δεν τα χρειάζεσαι καθόλου, και μετά σου λείπουν για τους σκληρούς. Φύλαξέ τα εκεί που κρίνουν το αποτέλεσμα.
Και τελευταίο, μην υποτιμάς τη συμπλήρωση και τη θεραπεία ανάμεσα στις επιθέσεις. Το να πας στον επόμενο πύργο με μισό στρατό και πεσμένο ηθικό σημαίνει να προκαλείς βαριές απώλειες. Καλύτερα αφιέρωσε λίγο χρόνο στη συμπλήρωση και μπες σε κάθε πύργο με πλήρη δύναμη. Δεν είμαι εκατό τοις εκατό σίγουρος ότι αυτό ισχύει απολύτως το ίδιο σε κάθε πύργο, αλλά στους πιο σκληρούς μου βγήκε πάντα σε καλό.
Επιστροφή σε Εκδηλώσεις και στρατηγική.