Προχωρημένη επίθεση - πλευρές, κύματα και προαύλιο

Αυτό το άρθρο το ανέβαλα καιρό, γιατί για την επίθεση μπορείς να γράφεις επ' άπειρον και πάντα θα βρεις κάποιον παίκτη που το κάνει εντελώς διαφορετικά και του βγαίνει. Όμως μετά από τόσα χρόνια που παίζω Empire, έχω πλέον ξεκάθαρη εικόνα για το τι χωρίζει τον παίκτη που απλώς "στέλνει" μια επίθεση από αυτόν που ξέρει πραγματικά να τη στήσει. Δεν είναι ο αριθμός των στρατιωτών. Στα υψηλότερα επίπεδα δεν παίζει πια ρόλο το might - μετράει η ανάγνωση της άμυνας, η επιλογή πλευράς, η κατανομή της δύναμης σε κύματα και το αν προσέχεις τη δεύτερη φάση στο προαύλιο. Αν συνεχίζεις να ρίχνεις μία μεγάλη επίθεση σε μια τυχαία πλευρά και αναρωτιέσαι γιατί σου τρώει μονάδες ακόμα και ενάντια σε πιο αδύναμο κάστρο, διάβασε παρακάτω - κι εγώ έκανα κάποτε το ίδιο.

Πρώτα κοίτα τι κρύβεται πίσω από τα τείχη

Θα ξεκινήσω από εδώ, γιατί είναι το βήμα που οι περισσότεροι παραλείπουν. Η τυφλή επίθεση είναι μια πολυτέλεια που ένας έμπειρος παίκτης απλά δεν επιτρέπει στον εαυτό του. Πριν ξεκινήσεις, θέλεις να ξέρεις τι σε περιμένει - πόση άμυνα κάθεται σε κάθε πλευρά και στο κέντρο, αν ο αμυνόμενος έχει βάλει εκεί περισσότερο μονάδες μετώπου ή πλευρικής άμυνας, τι αμυντικά εργαλεία κρέμονται στα τείχη του και τι μπόνους του δίνουν ο διοικητής και η συμμαχία.

Γι' αυτό πριν από μια σοβαρή επίθεση αξίζει να στείλεις έναν κατάσκοπο ή ένα μικρό δοκιμαστικό χτύπημα, που θα σου δείξει την κατανομή της άμυνας ανά μέτωπο. Θα χάσεις λίγες μονάδες, αλλά θα αγοράσεις μια πληροφορία που μπορεί να σώσει ολόκληρο τον στρατό σου. Πρόσεξε κυρίως την ασυμμετρία - σχεδόν κανείς δεν έχει την άμυνα κατανεμημένη ομοιόμορφα, μία πλευρά είναι πάντα πιο αδύναμη και ακριβώς αυτή ψάχνεις.

Και κάτι που το έμαθα ο ίδιος με τον δύσκολο τρόπο - η άμυνα δεν είναι στατική. Στους συμμαχικούς πολέμους οι ενισχύσεις πηγαινοέρχονται συνεχώς, οπότε μια κατασκοπεία λίγων ωρών μπορεί να μην ισχύει πια. Ξανακοίταξε λίγο πριν την επίθεση. Εγώ κάποτε δεν το έκανα, βασίστηκα στην πρωινή αναφορά και το απόγευμα με περίμενε εντελώς διαφορετική διάταξη. Από τότε κατασκοπεύω πάντα δύο φορές.

Τρία μέτωπα, δύο πλευρές και κέντρο με πύλη

Κάθε στόχος έχει την άμυνα χωρισμένη σε τρία μέτωπα - αριστερή πλευρά, δεξιά πλευρά και κέντρο με την πύλη. Δεν είναι απλώς γραφικά, είναι ο πυρήνας ολόκληρου του μηχανισμού. Ο αμυνόμενος κατανέμει τις μονάδες και τα αμυντικά μπόνους του ανάμεσα σε αυτά τα τρία μέτωπα, και ο δικός σου διοικητής χτυπάει πάντα μόνο ένα από αυτά. Οι στρατιώτες που επιτίθενται στην αριστερή πλευρά δεν βοηθούν καθόλου αυτούς στο κέντρο, και αντίστροφα.

Από αυτό προκύπτει το πρώτο πράγμα που πρέπει να χαράξεις στο μυαλό σου - μη διασπάς τη δύναμή σου. Όταν δεν έχεις ξεκάθαρο σχέδιο, ρίξε τα πάντα σε μία πλευρά, όχι λίγα λίγα και στις τρεις. Η επίθεση κρίνεται στο επίπεδο ενός μετώπου, όχι ολόκληρου του κάστρου. Ο αμυνόμενος έχει περιορισμένο αριθμό μονάδων και θέσεων, οπότε η δουλειά σου είναι να βρεις το μέτωπο που είναι πιο αδύναμο και να χτυπήσεις εκεί με όλη σου τη δύναμη.

Επιλογή της πιο αδύναμης πλευράς και τι κρύβεται εκεί

Όταν έχεις τη διάταξη, επιλέγεις μέτωπο. Η πιο αδύναμη πλευρά δεν είναι απλώς αυτή με τις λιγότερες μονάδες, αλλά αυτή όπου η επίθεσή σου ταιριάζει καλύτερα με την άμυνα. Εδώ παίζει ρόλο αν ο αμυνόμενος έχει στοιβάξει εκεί μονάδες μετώπου ή πλευρικής άμυνας. Τα μπόνους ενάντια σε συγκεκριμένη άμυνα τα δίνουν κυρίως ο διοικητής και τα πολιορκητικά εργαλεία, όχι κάποιο σταθερό ταίριασμα τύπου πέτρα-ψαλίδι-χαρτί ανάμεσα στις μονάδες. Οπότε διάλεξε διοικητή και εξοπλισμό ανάλογα με το τι σε περιμένει σε αυτό το μέτωπο.

Το κέντρο με την πύλη είναι λίγο διαφορετική υπόθεση. Η πύλη είναι συνήθως η πιο οχυρωμένη και από εκεί περνάει ο κλασικός δρόμος προς το προαύλιο. Η επίθεση στο κέντρο θέλει επομένως περισσότερα και έχει νόημα να τη στοχεύεις με σκέψη, όχι από συνήθεια. Προσωπικά για καιρό είχα την τάση να πηγαίνω στην πύλη "επειδή έτσι γίνεται", και μου κόστισε άσκοπα πολύ. Συχνά είναι πιο έξυπνο να σπάσεις την πιο αδύναμη πλευρά και να ανοίξεις έτσι χώρο, παρά να πιέζεις πεισματικά στο πιο σκληρό σημείο.

Και τον διοικητή διάλεξέ τον ανάλογα με τα μπόνους που φέρνει σε αυτό το μέτωπο και την άμυνα, όχι ανάλογα με το ποιος τυχαίνει να είναι ξεκούραστος. Ξέρω ότι είναι δελεαστικό, αλλά μην το κάνεις.

Πρώτα εξάντληση με κύματα, μετά διάσπαση

Τα κύματα είναι η καρδιά της προχωρημένης επίθεσης. Αντί για ένα χτύπημα, μοιράζεις τη δύναμή σου σε αρκετά διαδοχικά κύματα. Αυτό έχει δύο λόγους. Πρώτον, ο αμυνόμενος έχει περιορισμένη αμυντική χωρητικότητα και τα αμυντικά εργαλεία στα τείχη φθείρονται και μειώνονται κατά τη μάχη. Τα πρώτα κύματα πρέπει να εξαντλήσουν την άμυνα, όχι απαραίτητα να τη σπάσουν. Δεύτερον, χάρη στα κύματα μπορείς να στήσεις το καθένα διαφορετικά - το πρώτο κύμα το φτιάχνεις έτσι ώστε να ρίξει τα αμυντικά εργαλεία και τους πιο επικίνδυνους αμυνόμενους, τα επόμενα χτυπούν ένα ήδη αποδυναμωμένο μέτωπο.

Ένα πρακτικό μάθημα που δούλεψε για μένα - μη στήνεις όλα τα κύματα ίδια. Στα πρώτα βάλε φθηνότερες ή θυσιαζόμενες μονάδες που απλώς ανοίγουν τον δρόμο. Το κύριο χτύπημα κράτησέ το για το κύμα που θα πέσει πάνω σε ήδη μαλακωμένη άμυνα. Και κράτα εφεδρεία - μια επίθεση που εξαντλείται λίγο πριν τη διάσπαση είναι άχρηστη, απλώς έκαψες μονάδες χωρίς αποτέλεσμα. Τα κύματα στην ίδια πλευρά αθροίζονται στην πίεση, οπότε η συγκέντρωση στον χρόνο και στον χώρο είναι αυτό που σπάει την άμυνα.

Κριοί, σκάλες και ασπίδες πολιορκίας στο σωστό μέτωπο

Τα πολιορκητικά εργαλεία είναι αυτά που χωρίζουν τον παίκτη που καταλαβαίνει τον μηχανισμό από αυτόν που απλώς στέλνει κρέας. Τα εργαλεία κατά των τειχών (ασπίδες, πύργοι, σκάλες) ρίχνουν το αμυντικό μπόνους που δίνουν τα τείχη στους αμυνόμενους, ενώ ο κριός ανοίγει την πύλη προς το προαύλιο. Χωρίς αυτά επιτίθεσαι ενάντια στην πλήρη δύναμη της οχύρωσης και το πληρώνεις με απώλειες.

Το κλειδί είναι το σωστό ταίριασμα. Βάλε τα εργαλεία κατά των τειχών στην πλευρά που σπάς, ώστε να ρίξουν το μπόνους ακριβώς εκεί όπου πιέζεις τις μονάδες σου. Ο κριός έχει νόημα μόνο όταν έχεις πραγματικό σχέδιο να φτάσεις μέχρι το προαύλιο και να αποσπάσεις κάτι από τον στόχο. Όπως οι μονάδες, έτσι και τα εργαλεία φθείρονται και μειώνονται, οπότε βάλε τα στοχευμένα στα κύματα όπου κρίνουν, όχι απλόχερα σε όλα.

Και σκέψου τα εκ των προτέρων. Ο πολιορκητικός εξοπλισμός κατασκευάζεται και ανανεώνεται, οπότε πριν από μια μεγάλη επίθεση ή συμμαχική εκστρατεία φρόντισε να έχεις απόθεμα. Τίποτα δεν είναι χειρότερο από το να ανακαλύψεις στη μέση μιας εκστρατείας ότι δεν έχεις με τι να γκρεμίσεις τείχη - και πίστεψέ με, το έχω ζήσει.

Το προαύλιο είναι η δεύτερη μάχη

Το να σπάσεις ένα μέτωπο δεν είναι ακόμα νίκη. Μόλις περάσεις την πύλη ή μια σπασμένη πλευρά, σε περιμένει η δεύτερη φάση στο προαύλιο, όπου ο αμυνόμενος έχει μια ακόμα, συχνά τελευταία και συγκεντρωμένη γραμμή άμυνας. Ναι, τις περισσότερες φορές φτάνεις στο προαύλιο μέσω της πύλης, αλλά αν σπάσεις μια πλευρά, γίνεται και από εκεί. Πολλές επιθέσεις σπάνε ακριβώς στο προαύλιο, γιατί ο επιτιθέμενος ξοδεύει τα πάντα στα τείχη και μέσα δεν του μένει αρκετή δύναμη.

Γι' αυτό σχεδίασε το προαύλιο ως ξεχωριστή μάχη. Κράτα συνειδητά ένα μέρος της δύναμής σου για ό,τι έρχεται μετά τα τείχη, μην ξοδέψεις εντελώς τα πάντα στο εξωτερικό μέτωπο. Τα μπόνους διοικητή και οι μονάδες που ταιριάζουν στο προαύλιο, έχε τα στο μυαλό σου ήδη από το στήσιμο των κυμάτων.

Και να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου. Αν από τους υπολογισμούς βγαίνει ότι θα σπάσεις τα τείχη αλλά στο προαύλιο δεν θα σου μείνει τίποτα να χτυπήσεις, είναι μισή επίθεση που σου κοστίζει στρατό χωρίς ανταμοιβή. Καλύτερα περίμενε, ενίσχυσε και χτύπησε μία φορά σωστά μέχρι το τέλος, παρά να φτάνεις δύο φορές στην πύλη και να γυρίζεις με άδεια χέρια. Το ξέρεις αυτό το συναίσθημα, όταν η αναφορά δείχνει σπασμένα τείχη και μετά μηδέν από το προαύλιο; Ακριβώς αυτό προσπαθώ να αποφύγω.

Η ερώτηση που ακούω συχνά

"Πόσα κύματα είναι το ιδανικό;" Ειλικρινά, δεν έχω μονοσήμαντη απάντηση σε αυτό και δεν είμαι 100% σίγουρος ότι υπάρχει κάποιος καθολικός αριθμός. Εξαρτάται από το τι δείχνει η κατασκοπεία, πόσα εργαλεία έχεις σε απόθεμα και πόσο μπορείς να αντέξεις να θυσιάσεις μονάδες ανοίγματος. Κατά τη γνώμη μου είναι καλύτερο να σκέφτεσαι τα κύματα από την άλλη πλευρά - το πρώτο πρέπει να ρίξει τα εργαλεία και τους πιο επικίνδυνους αμυνόμενους, το τελευταίο πρέπει να πέσει πάνω σε ήδη μαλακωμένη άμυνα και να έχει ακόμα αρκετή δύναμη για το προαύλιο. Πόσα είναι ανάμεσα, αυτό το ρυθμίζεις ανάλογα με τις αναφορές. Εμένα μου βγήκε σε καλό να περνάω κάθε αναφορά μετά από μεγάλη επίθεση και να βλέπω ποιο κύμα έκανε τη δουλειά και ποιο ήταν περιττό. Μετά από μερικές εβδομάδες θα αρχίσεις να το νιώθεις.

Επιστροφή σε Pokrocile.